İstanbul Havalimanı'ndan batı yakasına

Sağınızdaki geniş su bir göl gibi görünür ama değil: Küçükçekmece bir lagündür. Bir zamanlar Marmara'ya açılan bir koydu; akıntının taşıdığı kum yavaş yavaş ağzını kapattı ve geriye dar bir kanalla denize bağlı bir su kütlesi kaldı. Kıyısında yıllardır süren bir arkeolojik kazı var ve ortaya çıkan yerleşim, İstanbul'un bilinen tarihinin bu kadar batıya uzandığını gösteriyor. Yolun bu bölümü sakin akar; şehir merkezine giren trafiğin dışındasınız.

Yeşilköy'ün eski adı Ayastefanos, batı dillerinde San Stefano'ydu. 1878'de Osmanlı-Rus savaşını bitiren antlaşma burada imzalandı ve imparatorluğun Balkanlardaki sınırlarını kökten değiştirdi; birkaç ay sonra Berlin'de yeniden yazılacaktı ama ilk metin bu köyde masaya kondu. Aynı köyün ikinci bir birinciliği var: Türkiye'nin ilk hava meydanı 1912'de burada kuruldu. Yani havacılık bu kıyıda başladı ve bir sonraki durakta göreceğiniz gibi, burada bitti de.

Solunuzdaki geniş düzlük Atatürk Havalimanı'ydı. 2019'da tarifeli yolcu uçuşları yeni havalimanına taşındı ve pistler bir gecede sustu; alan bugün büyük bir şehir parkına dönüştürülüyor. Bu bilgi bir transfer şirketi için sadece tarih değil, günlük iştir: yolcuların bir kısmı hâlâ "Atatürk" diyerek yeni havalimanını kastediyor ve rezervasyonda hangisini kastettiğini teyit etmek gerekiyor. İkisi arasında elli kilometre var, yani karıştırmanın bedeli bir saat.

Bakırköy'ün Bizans dönemindeki adı Hebdomon'du ve şehrin yedinci milinde olduğu için öyle anılırdı. Burası imparatorların ordu önünde ilan edildiği yerdi; taç giyme töreninden önceki asıl an surların içinde değil, bu kıyıda geçerdi. Bugün Bakırköy sahil boyunca uzun bir yürüyüş hattı ve arkasında yoğun bir çarşı demek. Çarşı içinde araçla ilerlemek yavaştır; şoförünüz sahil yolunda veya çarşı girişinde durur ve bavullarınızı kapıya kadar taşır.